در این پژوهه موضوع کار و اشتغال، به عنوان یکی از موضوعات مهم و تاثیر گذار در حیات خانواده و جامعه، مورد توجه قرار گرفته است و از آن جا که در جامعه اسلامی، کار و کسب درآمد، مقوله ی جدا از اعتقاد، فرهنگ و باور آدمی نیست؛ لذا موضوع این مقاله « راهبردهای نهج البلاغه در جهت ارتقای فرهنگ کار و اشتغال » است. روش تحقیق تحلیلی – توصیفی است. در فرهنگ اسلامی کار و اشتغال مانند مجاهدت در راه خدا، ارزشمند و مقدس شمرده شده است چرا که کار و تلاش بسترهای لازم برای تکامل و تعالی انسان را فراهم می کند. هدف ارتقای فرهنگ کار و اشتغال است و برای رسیدن به آن از منبع ارزشمند نهج البلاغه و روایات علوی بهره جسته ایم. در این مقاله راهبردهای نهج البلاغه و برنامه های اساسی بدست آمده از آن، در جهت ارتقای فرهنگ کار و اشتغال عبارتند از؛ داشتن ایمان و یقین برکار تاثیر می گذارد و ارزش کار به درستکاری است؛ کار سبب جذب پاداش الهی و جلب رزق، روزی و ثروت می شود و فقر را دفع می کند؛ به کار گیری عقل، دانش و آگاهی در کار ضروری است همان طور که باید از سستی و تکدی گری پرهیز کرد؛  شغل باید بر اساس اختیار و علاقه انتخاب شود، تا منجر به شکوفایی استعداد و تولید و ابتکار شود. تقسیم کار و مسئولیت پذیری، در کنار تقسیم اوقات و نظم شرط موفقیت است؛ کار باید با ویزگی های افراد تناسب داشته باشد؛ پایداری و استقامت در کار شرط اساسی است.

اشتغال نیازمند توسعه کارآفرینی و سرمایه گذاری است که آن نیز توسط بخش مالی تأمین می شود. با توجه به اهمیت اشتغال زایی در اقتصادهای در حال توسعه، شناخت حوزه هایی که بتواند با منابع کوچک اشتغال زایی پایدار ایجاد کند، اهمیت می یابد. کاربر و سرمایه اندوز بودن، از بارزترین ویژگی های اشتغال در حوزه فرهنگ و به ویژه صنایع دستی است. به همین دلیل حوزه فرهنگ و هنر دارای پتانسیل های بالایی جهت اشتغال زایی است و رشد آن طی دهه های اخیر موجب شده تا این حوزه در رأس توجه سیاست گذاران قرار گیرد. بر همین اساس، پژوهش حاضر ارتباط تأمین مالی بیرونی و کارآفرینی زنان را با اشتغال زایی در حوزه فرهنگ و هنر در دو سطح کشوری و استانی به روش داده های تابلویی ارزیابی می کند. بدین منظور از اطلاعات 6575 مورد تسهیلات اعطایی بانک ملی ایران به حوزه صنایع دستی در بازه زمانی 1384 تا 1393 در 28 استان کشور استفاده شد. نتایج نشان می دهد که اشتغال زایی در حوزه فرهنگ به طور مثبت و معنی دار تحت تأثیر تأمین مالی بیرونی این بخش بوده است. البته برآوردها نشان می دهد سرمایه گذاری ها و رشد اقتصادی منطقه ای موجب افزایش اشتغال در حوزه فرهنگ نشده است که احتمالاً یکی از دلایل آن تورش سرمایه بری است. نتایج مربوط به جنسیت نیز گویای آن است که با وجود کمتر بودن سرانه تسهیلات اعطایی به زنان کارآفرین در مقایسه با مردان، تأثیر مثبتی بر اشتغال فرهنگی در برخی از استان ها داشته اند.

قالی بافی به عنوان پدیده هنری، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و به عنوان آیینه تمام نمای تمدن ایرانی و اسلامی از دیرباز در شناسنامه مردم منطقه کاشان حک گردیده است. در این مطالعه، نقش تغییر ارزش های اجتماعی اشتغال و گرایش به کار بیرون از خانه در وضعیت قالی بافی مناطق کاشان و مطالعه اثرات تغییر فرهنگ کار و گرایش به مشاغل اداری و کار بیرون از خانه در میزان قالیبافی هدف اساسی این مقاله می باشد. جامعه تحقیق شامل کلیه خانوارهای منطقه کاشان در سال 1385 می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری سهمیه ای تصادفی تعداد 926 نفر مورد بررسی قرار گرفته اند. همچنین از روش پرسش نامه توام با مصاحبه برای جمع آوری اطلاعات تحقیق استفاده شده است. با بیان مولفه های متغیر گرایش به فرهنگ کار بیرون از خانه و تعیین شاخص های وضعیت قالی بافی، داده های لازم از حوزه مورد مطالعه جمع آوری و ارتباط آنها اندازه گیری شده است. داده های پژوهش و استنباط آماری از اطلاعات تحقیق، همبستگی معنی دار بین متغیرهای فوق را نشان می دهد. نتایج فعالیت آماری ضریب همبستگی پیرسون r=0.287 رابطه دو متغیر در سطح اطمینان 99 درصد را نشان می دهد.